Ukryte możliwości klawisza fn na MacBooku

W lewym dolnym rogu klawiatury MacBooka znajduje się klawisz fn. Zazwyczaj naciska się go razem z F1, F2 przy używaniu klawiszy funkcyjnych lub do regulacji jasności ekranu i głośności.

W rzeczywistości macOS przypisał do klawisza fn kilka kombinacji umożliwiających wywoływanie różnych funkcji systemowych: otwieranie Docka, uruchamianie Mission Control, otwieranie Quick Note. Po prostu niewielu o tym wie.

fn + A — wywoływanie Docka

Natychmiast wyświetla Dock. Ponowne naciśnięcie chowa go.

Szczególnie przydatne dla osób korzystających z automatycznego ukrywania Docka. Przesunięcie kursora do samej krawędzi ekranu na gładziku laptopa czasem nie wychodzi tak jak powinno — fn+A działa niezależnie od pozycji wskaźnika. Sprawdza się też gdy w trybie pełnoekranowym chcemy tylko rzucić okiem na odznakę powiadomień — wystarczy jedno naciśnięcie.

Można pójść krok dalej i całkowicie ukryć Dock za pomocą ⌥⌘D. Dock nie będzie wtedy zajmował miejsca na dole ekranu i nie trzeba będzie przeciągać kursora do krawędzi — gdy Dock jest potrzebny, wystarczy fn+A. Zyskujemy więcej przestrzeni ekranowej i szybszą reakcję.

fn + Q — Quick Note

Quick Note to funkcja macOS, która otwiera małe, pływające okno notatki nad każdą aplikacją. Zapisane treści są automatycznie zapisywane w aplikacji Notatki.

W trakcie spotkania można prowadzić notatki bezpośrednio nad ekranem Zoom. Zaznaczenie tekstu na stronie internetowej i naciśnięcie fn+Q spowoduje zapisanie linku do źródła razem z cytatem. Przy pisaniu kodu wygodnie jest otworzyć TODO nad IDE, by nie przerywać kontekstu.

fn + N — Centrum powiadomień

Klawiszowy sposób na wywołanie Centrum powiadomień. Zamiast klikać zegar w prawym górnym rogu lub przesuwać palce po gładziku — jedno naciśnięcie klawisza.

Przy dobrze skonfigurowanych widżetach Centrum powiadomień staje się faktycznym dashboardem. Harmonogram dnia, pogoda, mini-notatki widoczne są na pierwszy rzut oka, a porządkowanie skumulowanych powiadomień jest szybsze niż klikanie myszą.

fn + C — Centrum sterowania

Tu zebrane są przełączniki systemowe: Wi-Fi, Bluetooth, dźwięk, lustrzane wyświetlanie ekranu. Można wywołać je jednym naciśnięciem, bez błądzenia po pasku menu.

Znając ten skrót, można usunąć połowę ikon z paska menu. Wi-Fi, Bluetooth, dźwięk, AirDrop, lustrzane wyświetlanie — to wszystko jest już w fn+C, więc osobne ikony w pasku menu nie są potrzebne. W Ustawieniach systemowych → Centrum sterowania wystarczy wyłączyć „Pokaż na pasku menu”.

W pasku menu zostawcie tylko to, co jest naprawdę potrzebne cały czas: godzinę, baterię, przełącznik języka — resztę usuńcie. Górna część ekranu od razu staje się czystsza, a w razie potrzeby fn+C daje dostęp do wszystkiego.

fn + E — emoji i znaki specjalne

To domyślne działanie klawisza fn w macOS. W ustawieniach systemowych domyślnie włączona jest opcja „Naciśnij klawisz 🌐, aby”.

Warto wiedzieć, że to okno to nie tylko picker emoji. Wpisz arrow — pojawią się wszelkie rodzaje strzałek; pi — otrzymasz π; approx — ≈. Nie trzeba już zapamiętywać znaków specjalnych.

fn + F — przełączanie trybu pełnoekranowego

Prawie wszystkie aplikacje macOS obsługują tryb pełnoekranowy, ale sposób wchodzenia w niego jest inny dla każdej: zielony przycisk w lewym górnym rogu, skrót ^⌘F, pasek menu… brak jednolitego sposobu.

fn + F jednakowo przełącza tryb pełnoekranowy w dowolnej aplikacji. Przydaje się, gdy chcemy się w pełni skupić na pisaniu lub kodowaniu, a także gdy chcemy wyświetlić aplikację na pełnym ekranie monitora zewnętrznego, pracując jednocześnie na głównym.

fn + F3 — Mission Control

Funkcja macOS wyświetlająca wszystkie otwarte okna i pulpity na jednym ekranie. Odpowiednik gestu przesunięcia trzema lub czterema palcami w górę na gładziku.

Najbardziej przydatna dla osób pracujących z dziesiątkami otwartych okien. Można od razu zobaczyć, co i gdzie się znajduje, i przejść do żądanego miejsca jednym kliknięciem. Tutaj można też szybko przełączać się między przestrzeniami.

Jeśli włączone jest ustawienie „Używaj F1, F2 jako standardowych klawiszy funkcyjnych”, należy nacisnąć fn + F3; jeśli wyłączone — wystarczy samo F3.

fn + H — widok pulpitu

Przesuwa wszystkie otwarte okna za krawędź ekranu i odsłania pulpit. Ponowne naciśnięcie przywraca okna na miejsce.

Szczególnie często używane, gdy trzeba przeciągnąć pobrany plik do innej aplikacji lub posegregować zrzuty ekranu nagromadzone na pulpicie.

fn + ↑↓←→ — Page Up/Down, Home/End

To kombinacje najbliższe pierwotnemu przeznaczeniu klawisza fn: zastępowanie brakujących na laptopie klawiszy kombinacją fn + klawisz kierunkowy.

• fn + ↑/↓ — przewijanie o stronę w górę/dół
• fn + ←/→ — przejście na początek/koniec linii

Przy przeglądaniu długich PDF-ów lub plików z kodem jest to znacznie szybsze niż przewijanie gładzikiem. Kombinacja fn + ← do przechodzenia na początek linii podczas edycji tekstu również jest bardzo często używana.

Klawisz fn zajmuje najbardziej dostępne miejsce na klawiaturze, jednak większość użytkowników nie wie, jak go można wykorzystać. Nawet opanowanie tylko powyższych kombinacji sprawi, że tempo pracy z macOS wyraźnie wzrośnie.